Header

سعدالله نصیری – ژیان نامه و زندگی نامه

سعدالله نصیری – ژیان نامه و زندگی نامه

سعدالله نصیری در شهریور سال ۱۳۵۵ در روستای هانیس از توابع شهرستان سنندج به دنیا آمد. موسیقی را از پنج سالگی در دامان خانواده اش وبا ساز دف ، در خانقاه شیخ عباس کومایین، شروع کرد.در همان دوران کودکی از صدای خوش پدر بهره برد و بسیاری از مقام های کردی را به صورت حسی یاد گرفت. در سن دوازده سالگی با تئوری موسیقی و نوازندگی ساز دیوان آشنایی پیدا کرد. در سال ۱۳۷۰ درسن پانزده سالگی موسیقی متن نمایش دختر آفتاب راساخت وجایزه ی بهترین موسیقی متن را در جشنواره ی شیراز گرفت در سن هفده سالگی با ساخت موسیقی نمایش مهپاره جایزه ی بهترین موسیقی نمایش درجشنواره ی (گلریزان جوان ایران) به وی تعلق گرفت. تا سال ۱۳۸۰ موسیقی بیش از جهل نمایش از جمله سور و سوگ سهراب ، کوهستان ، ناهید سر، خیش وگلسرخ ، نفرین مادر ، زن نانفروش ، شه فای ئه وین ، را ساخت که هر کدام برگزیده ی جشنواره های مختلف شدند.در اولین و دومین جشنواره ی موسیقی کردی در سه رشته ی آواز ودیوان ودف جایزه ی ویژه دریافت کرد. موسیقی فیلم پندار (لیلا میرهادی ) ، قسمتی از موسیقی آوازی فیلم چریکه ی هورام ( فرهاد مهرانفر ) و موسیقی تله تئاتر با سبدی پر از ماله گمشده ( قطب الدین صادقی) و نشر وضبط سی دی های پاییز و هوار ، ژوان ، ریبوار ، دیوان یک، دو و سه ،دیلان ،دیواخ ،ئیواران،روژان از جمله ی کارهای او هستند.اجرای کنسرت های متعدد در ایران و خارج از کشور ،، اجرای موسیقی سازی و آوازی در بیشتر نمایشگاه های نقاشان برتر ایران، ضبط و نشر کاست ژوآن (به سرپرستی استاد سعید فرج پوری) و سه کاست دیوان(با همکاری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان) از مجموعه ی فعالیت های دیگر اوست .سعدالله نصیری در زمینه ی موسیقی مستقیماً استادی نداشته است ، اما در شعر و ادبیات کردی از شاعران قدیم هورامی مانند مولوی کرد و صیدی هورامی واز شاعران معاصر همچون اقبال محمدی نوره و جلال ملکشاه بهره ی فراوان برده و همچنین توانسته است موسیقی هفت دستگاه را به صورت مجمل برای اولین بار در ایران با ساز دیوان ضبط و منتشرکند.ازجمله ی فعالیت های گروه ژوانا ، تحت سرپرستی سعدالله نصیری ، میتوان به موارد زیر اشاره کرد: شرکت در جشنواره ی جهانی رقص و موسیقی کشور لهستان ، تابستان ۱۳۸۹؛ انتخاب شده به عنوان گروه برگزیده ی این جشنواره از نظر اصالت لحن و ریتم .اجرای کنسرت به مناسبت بزرگداشت حافظ در کشور فرانسه ، اجرای کنسرت در آلمان ، بلغارستان ، مجارستان و… .

دیوان از جمله سازهای مضرابی است. این ساز یک سازکُردی است. و یکی از سازهای خانواده تنبور به حساب می‌آید، که غیر از کردستان ترکیه در مناطق مختلفکردستان عراق و کردستان ایران و کردستان سوریهاستفاده می‌شود و انواع خاصی از آن در مناطق مختلف کردستان ترکیه وجود دارد. دیوان سایز بزرگتر تنبوراست.

این ساز بیشتر در بین مردم کردستان ترکیه (مناطق کرمانج)، کردستان ایران و کردستان عراق (شمال عراق) که زبان و فرهنگ و رسوم یکسانی و مشابهی دارند متداول می‌باشد. امروزه دیوان در بوکان، مهاباد، سنندج وکرمانشاه مورد استفاده بوده و با اینکه سابقه دیرینه در این مناطق ندارد مشتاقان فراوانی پیدا کرده است. دیوان در کردستان ترکیه دوستداران فراوانی دارد و برای اجرای ملودی‌های سنتی از آن استفاده می‌شود. ترک‌های ترکیه آن را باغلاما نام نهاده‌اند. مردم کرمانج کردستان ترکیه این ساز را تنبور می‌نامند و در این منطقه می‌توان اصیل‌ترین ملودی‌ها را از زبده‌ترین نوازندگان این ساز شنید.

این ساز در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود که سایز کوچک آنرا (جرا) که مختص کرکوک و اربیل است و سایز متوسط آنرا {دسته کوتاه) و سایز بزرگ (دسته بلند) را در اصل دیوان می‌نامند (در ایران بین دسته کوتاه و دیوان فرقی قایل نیستند ولی پرده‌های دیوان کمی بلندتر است و کاسه‌ای بزرگتر دارد) که کاسه‌ای بسیار بزرگ‌تر از سه‌تاردارد.

دسته دیوان دارای ۲۴ پرده است. پرده‌ها جابجا می‌شوند. دیوان ۷ سیم دارد از این تعداد دو سیم آن واخوانند. هر سه سیم به طور هم صدا کوک می‌شوند. از تعداد گوشیها ۴ گوشی روی جایگاه یا صفحه گوشیها و سه گوشی در کنار آنها قرار دارند. سیم بست در منتهالیه قسمت صاف بدنه طنین نصب شده است. قسمت تحتانی آن سوراخی صوتی به بعد ۳۵ میلی‌متر دارد. دیوان با مضراب پلاستیکی نواخته می‌شود. نوازنده، موقع اجرا، انگشت میانی خود را بر کاسه طنین می‌زند

 

Related to:

0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *